محدوده دینامیکی
سنسور تصویری دوربین دیجیتال شما شباهت زیادی به فیلم رنگی حساس به نور اسلاید دارد.شبیه فیلم های اسلاید، اگر بخشی از تصویر نوری بیش از حد دریافت کند سفید و اگر نور کمی به آن برسد تیره می شود.یک تصویر مناسب فقط هنگامی ضبط می شود که نوری که به سنسور می رسد تقریبا در محدوده پنج گام f واقع شده باشد.(هر گام f میزان نور رسیده به فیلم را دو برابر یا نصف می کند.)
در مورد دوربین های دیجیتال محدوده دینامیکی تقریبا مشابه فیل های اسلاید در حدود 5 گام می باشد.همچنین به یاد داشته باشید که محدوده مقادیر روشنایی در دنیای واقعی حدود 10 گام می باشد – از کمترین نور قابل تشخیص تا روشنترین نور در ساحل دریا یا منظره برفی.

تراز سفیدی
بدون اینکه بخواهیم زیاد وارد مسایل تکنیکی شویم، دانستن این مطلب مهم است که دوربین عکاسیب باید میزان هر کدام از رنگ های اصلی را که روی سنسور تجزیه می کند بداند.هر بار که دوربین عکس می گیرد باید نور سفید را که جمع تمام رنگهاست شناسایی نماید که این کار یکی از دلایل کندتر بودن دوربین های دیجیتال نسبت به دوربین های فیلمی است که بدون پردازش نور را روی فیلم می تابانند.
از آنجا که نور سفید توسط شرایط نورپردازی محیط تغییر می کند دوربین باید اثر این نور اضافه بر روی رنگ سفید را جبران نماید.اهمیت این موضوع از آن جهت است که اصلاح رنگی تصویر بعد از گرفته شدن توسط نرم افزارهای ویرایش تصویر کار آسانی نیست که براحتی از عهده همه برآید.

تراز سفیدی خودکار
این تنظیم معمولا پیش فرض دوربین است.الگوریتم های پیچیده که درون برنامه داخلی دوربین (Firmware) برنامه ریزی شده اند به دوربین در تشخیص رنگ سفید کمک می کند.
در بیشتر حالات این الگوریتم دقت خوبی دارد، ولی بهترین نتیجه این گزینه در فضای آزاد و شرایط نوری درخشان می باشد.زیر یک آسمان ابری بیشتر تراز سفیدی های خودکار دوربین ها چندان خوب عمل نمی کنند و تصویری با سایه ای از رنگ آبی روی آن ایجاد می کنند.

تنگستن
این تراز سفیدی روی بعضی از دورینها Incandescent یا Indoor (فضای سرپوشیده) نامیده شده است.این تنظیم برای حالتی مناسب است که نور محیط بیشتر نور لامپ باشد مانند فضای داخلی خانه.
وقتی که سیستم تراز سفیدی دوربن بداند که در چنین شرایطی قرار دارد و فلاش نیز استفاده نمی شود، بهتر می تواند رنگ سفید را تشخیص دهد.از این تنظیم باید هنگام عکاسی بدون فلاش در داخل خانه یا فضای سرپوشیده (که بیشتر نور محیط نور لامپهای التهابی می باشد) استفاده نمود.

فلورسانت
از این تنظیم هنگام عکاسی در زیر نور مهتابی یا لامپهای فلورسانت استفاده نمایید.بعضی از دوربین ها بیش از یک نوع تنظیم برای نور فلورسانت ارائه می دهند، چون انواع مختلفی از لامپهای فلورسانت وجود دارد: نور سفید سرد (مهتابی معمولی) و نور سفید گرم (مهتابی آفتابی).
لامپهای مختلف فلورسانت در موارد مختلف استفاده می شود و محل کاربرد آنها تابع رویه خاصی نیست.عکاسی باید نوع لامپ را بزند و از تنیظم تراز سفیدی مناسب دوربین استفاده نماید.

نور آفتاب، ابر، سایه یا فضای آزاد
این تنظیم ها روی تمام دوربین ها وجود ندارد.معمولا سیستمهای تراز سفیدی دوربین ها برای شرایط فضای آزاد بهینه شده اند.بنابر این در چنین شرایطی تراز سفیدی آنها خوب عمل می کند.با این حال بعضی تولید کنندگان تنظیم هایی را به آن اضافه می کنند.
استفاده واقعی از این تنظیم ها به دورین بستگی دارد.بهتر است برای دیدن شرایط کاربرد تنظیم ها منوال دوربین را مطالعه کنید.چون ممکن است مثلا تنظیم تراز سفیدی آفتابی روی یک دوربین برای شرایط آفتاب درخشان تنظیم شده باشد و برای دوربین دیگر برای زمان غروب آفتاب.

محدوده بندی خودکار
یکی از امکانات جالب دوربینهای دیجیتال، براکتینگ خودکار (محدوده بندی خودکار) است.البته براکتینگ خودکار نوردهی، از مدتها در دوربینهای غیر دیجیتال نیز وجود داشته است اما در دوربینهای دیجیتال علاوه بر این نوع، براکتینگ های دیگری نیز در دسترس کاربران قرار دارد.

مفهوم براکتینگ :
فهم براکتینگ بسیار ساده است.در براکتینگ چندین عکس با تنظیمات مختلف از موضووع گرفته می شود تا حداقل یک عکس ایده آل تهیه شود.مثلا در براکتینگ نوردهی، چند عکس با نورسنجیهای مختلف گرفته می شود تا یکی از آنها از لحاظ نور، عالی باشد.حال اگر این فرآیند به طور اتوماتیک توسط دوربین انجام گردد، به آن براکتینگ خودکار ( autobracketing ) می گویند.

عکاسی متوالی (burst mode)
یکی از محسنات عکاسی دیجیتال آن است که تکنیکهای مختص عکاسان حرفه ای را در اختیار همگان قرار داده است.امکان تهیه عکسهای پشت سرهم یکی از این موارد است.
در این حالت دوربین به طور خودکار و با سرعت نسبتا زیاد عکسهای پیاپی از موضوع تهیه می نماید.در این حالت بر خلاف براکتینگ، تنظیمات دوربین ثابت است و هدف از گرفتن این عکسهای پیاپی آن است که :
1.هیچ لحظه مهمی از دست نرود.
2.عکسهای در حالات مختلف از موضوع تهیه شود و بعدا بهترین آنها انتخاب گردد.
در دوربین های عکاسی غیر دیجیتال در این وضعیت عکاسی، به سرعت حلقه فیلم تمام می شود و این موضوع از لحاظ هزینه برای عکاسان آماتور همواره نگران کننده بوده است.اما در دوربینهای دیجیتال این کار هیچ هزینه اضافی برای عکاس ندارد.
امکان burst mode در اکثر دوربینهای دیجیتال وجود دارد.سرعت (بر حسب فریم در ثانیه fps) و تعداد عکسهای قابل تهیه در این حالت، بستگی به چند عامل دارد :
1.حافظه درونی دوربین (بافر)
2.اندازه تصویر
3.میزان فشردگی تصویر
4.استفاده یا عدم استفاده از فلاش
5.اندازه کارت حافظه
دوربینهای که قادر به تهیه تعداد زیادی عکسهای پشت سرهم و با سرعت بالا هستند، دارای حافظه های موقت بزرگ می باشند.چرا که این تصاویر بایستی قبل از پردازش و ذخیره در کارت حافظه، در این بافر به طور موقت نگهداری شوند.
در دوربینهای حرفه ای این بافر بسیار بزرگ است و می تواند تعداد زیادی عکس با اندازه بزرگ و غیر فشرده را در خود نگه دارد.در دوربینهای ارزان، میزان بافر کم است و در این حالت از لحاظ تعداد یا میزان فشردگی یا اندازه عکسها، محدودیت وجود دارد.
اگر در این روش از فلاش هم استفاده شود، سرعت تهیه عکسها کمتر خواهد شد.
غیر از حافظه بافر دوربین، گنجایش کارت حافظه نیز برای این حالت عکاسی بسیار اهمیت دارد.چرا که در این حالت به سرعت کارت حافظه پر می شود و مجبور خواهید شد که برای ادامه عکاسی، تصاویر را در LCD ببینید و عکس دلخواه را انتخاب و بقیه را پاک کنید.که بعلت وضوح کم LCD گاه این انتخاب چندان آسان نیست.