تاخیر شاتر (Shutter Lag)
تقریبا تمام دوربینهای دیجیتال کم و بیش، دارای یک تاخیر مهم هستند و آن تاخیر بین فشردن دکمه شاتر تا زمان گرفتن عکس است.این تاخیر به علت زمان محاسبیه تنظیمهای نورسنجی، فوکوس، تراز سفیدی و.. توسط دوربین می باشد.
که گاه به علت این تاخیر، لحظات مهمی را از دست خواهید داد.اما با استفاده از burst mode می توان بر این مشکل غلبه کرد چرا که این تنظیمات فقط برای فریم اول نجام خواهد شد و فریمهای بعدی به سرعت تهیه خواهند شد.

عکاسی از موضوعات متحرک
قبل از عکاسی از موضوعات متحرک باید تنظیمات دوربین را انجام داد، آنرا به درستی در دست گرفت و فوکوس کرد.استفاده از burst mode برای عکاسی از موضوعات متحرک بسیار مفید است چرا که میتوان پس از یک بار تنظیم، تعداد زیادی عکس در حالات بسیار مختلف و در مدت زمان اندک تهیه کرد و بعد بهترینها را انتخاب نمود.

Panning
در مورد موضوعات متحرک میتوان با دوربین موضوع را تعقیب کرده و سپس عکس گرفت تا یک با پس زمینه محو و موضوع واضح تهیه شود.در این روش نیز میتوان با استفاده از burst mode، تعداد زیادی عکس تهیه کرد و از میان آنها بهترین را انتخاب نمود.
نکته:
مهمترین مشکل در حالت burst mode، قرار دادن موضوع متحرک در فوکوس دوربین است.چون دوربین در اولین فریم روی موضوع فوکوس میکند و اگر در فریمهای بعدی موضوع متحرک به سمت دوربین نزدیک شود و یا از آن دور شود، احتمالا فقط تعداد زیادی عکس بدون فوکوس قابل قبول تهیه می شود.
این مشکل در دوربینهای ارزان بیشتر خود نمایی می کند چرا که در دوربینهای حرفه ای، سیستم فوکوس خودکار سریع حتی در حالت burst mode نیز به خوبی عمل می کند.
برای غلبه بر این مشکل روشهای زیر ممکن است مفید واقع شود:
1.اگر فاصله موضوع تا دوربین نسبتا زیاد است، بهتر است دوربین را در حالت خودکار عکاسی منظره (با فوکوس بی نهایت) قرار دهید.
2.اگر فاصله موضوع دوربین کم است، بهتر است از کوچکترین اندازه دیافراگم استفاده کنید (همراه با حالت اولویت دیافراگم) تا عمق میدان زیاد شده و وسعت منطقه فوکوس به طبع از آن افزایش یابد.
3.در نهایت اگر هیچ کدام از این روشها مشکل را حل نکرد، سعی کنید موقعیت دوربین را نسبت به جسم متحرک طوری تنظیم کنید تا حرکت جسم در محوری عمودی بر محور لنز باشد.

حساسیت ISO و نویز در عکاسی دیجیتال
شاخص ISO در دوربین دیجیتال نشانگر حساسیت حسگر دوربین نسبت به نور است.مقدار ISO کم نشانه حساسیت کم و مقدار ISO بالا معرف حساسیت زیاد است.تقریبا در تمام دوربینهای دیجیتال، چه انواه ارزان و چه انواع گران قیمت، با افزایش ISO کیفیت تصویر کاهش پیدا می کند.
هرچه قدر حساسیت بالاتر باشد، نویز تصویر نیز افزایش پیدا می کند.مثل رادیو که با زیاد کردن ولوم صدا نویز صدا نیز بیشتر می شود.
با کاهش مقدار ISO نویز تصویر کاهش می یابد، تصویر واضحتر و احتیاج به نور بیشتر خواهد شد (و در نتیجه بایستی از دیافراگم بازتر یا سرعتهای پایین تر شاتر استفاده کرد).
با افزایش مقدار ISO ، نویز تصویر بیشتر، جزئیات تصویر کمتر می شود ولی نیاز به نور کمتر خواهد شد.(استفاده از دیافراگم کوچکتر و یا سرعتهای بالای شاتر امکان پذیر می گردد)
معمولا باید بر اسسا دو عامل زیر مقدار ISO را انتخاب کرد :
- نور محیط
- سرعت مورد نیاز شاتر برای گرفتن عکس
گاه نیاز به یک اندازه خاص دیافراگم نیز در امر انتخاب، دخیل است اما اهمیت این عامل سوم نسبت به دو عامل اول، در تصمیم برای استفاده از ISO بالا، کمتر است.
باید همواره به خاطر سپرد که برای گرفتن عکس در حداکثر کیفیت ممکن، باید از کمترین مقدار ممکن ISO استفاده کرد : مثلا برای گرفتن عکس از یک موضوع متحرک در یک روز ابری، مجبوریم که از سرعتهای بالاتر از 1.125 استفاده کنیم.
اما حتی با بیشترین اندازه دیافراگم نیز مقدار نور کافی نخواهد بود.در این مورد تنها راه ممکن، افزایش حساسیت دوربین است تا بتوان از سرعتهای بالاتر استفاده کرد و از موضوع متحرک عکس گرفت.
هرگونه افزایش مقدار ISO باید تدریجی باشد.افزایش دادن ناگهانی ISO به حداکثر میزان ممکن در مواردی نظیر مثال فوق، از لحاظ عکاسی قابل قبول نیست.بایستی مرحله به مرحله مقدار حساسیت را افزایش داد تا هنگامیکه سرعت مورد نیاز شاتر بدست آید.این روش، نویز عکس را به حداقل ممکن خواهد رساند.


نویز و حساسیت وابستگی زیادی به یکدیگر دارند.با افزایش حساسیت، نویز ابتدا در مناطق تیره عکس و سپس در مناطقی که رنگهای نسبتا یکنواختی دارند، ظاهر می شود.
به طور خلاصه میتوان گفت که هرچند مقادیر بالای ISO باعث افزایش نویز می گرد، اما این امکان را به عکاس می دهد که با سرعتهای بالاتر شاتر عکس بگیرد و این موضوع گاه بسیار مفید و لازم است.
باید به خاطر داشت که نویز، بیشتر در مناطق تیره و نیز نواحی که رنگ یکنواخت دارند، ظاهر می شود.بنابراین باید موضوع مورد نظر را ارزیابی و مناطق فوق الذکر را در آن شناسایی کنیم.سپس با تغییر کادر بندی، این مناطق را در عکس به حداقل برسانیم و سپس از ISO بالا استفاده نماییم.


در محیط های کم نور، نویز واضح تر خواهد بود و در نتیجه با افزایش ISO، کیفیت عکس به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.در این موارد بهتر است که با استفاده از یک سه پایه، از سرعتهای پایین تر شاتر استفاده نماییم.

اما چند نکته :
1.دز محیطهای کم نور در صورتی که حالت اتوماتیک ISO استفاده شود، سرعت شاتر نسبت به مقدار ISO در اولویت است.یعنی دوربین حتی الامکان سعی می کند که از سرعتهای بالای شاتر استفاده نماید، هرچند که بعلت ISO بالا سبب کاهش کیفیت تصویر گردد.
2.ارتباط تراز سفیدی (White Balance) و ISO : فرض کنید که زیر نور چراغ معمولی در اتاق عکس می گیرید.تنظیم خودکار تراز سفیدی باعث افزایش بهره کانال رنگ آبی می شود تا بر طبیعت زرد – قرمز نور چراغ غلبه کند.در چنین محیط های کم نوری، اگر از ISO بالا استفاده کنید، بهره کانال رنگ آبی مجددا افزایش خواهد یافت و در تصویر حاصله رنگ آبی به طور نامناسبی غلبه خواهد داشت.
در این موارد برای غلبه بر این مشکل باید از فیلترهای اصلاح کننده رنگ استفاده شود.